گفتنی ها

سلام آقا محمود. خسته نباشی. چهار سال تلاش بی وقفه و سفر به اقصا نقاط ايران آن هم نه يک بار بلکه چندین بار ،خستگی هم دارد. تازه بايد به اين سفرها ، سفرهای برون مرزی را هم اضافه کرد. سفرهايت از شمار بيرون است. مثلا نمی دانم تا کنون چند بار به کشور دوست و برادر ونزوئلا سفر کرده ای؟ کسی که سفر، آن هم سفر ماموريتی نرفته نمی داند اين سفرها چقدر سخت و طاقت فرساست. من هم سفر زياد می روم و واقعا خسته می شوم. من هم شهرها و روستاهای زيادی از ايران را ديده ام. مشابهت من و تو همين سفرهاست. تازه خستگی خودم به کنار ، با قر زدن های زن و فرزند چه کنم؟ راستی عيال و بچه های تو هم به زياد بودن سفرهايت اعتراض می کنند؟

شنيده ام فقط سه ساعت در شب می خوابی ، بعضی شب ها هم اصلا نمی خوابی. چهره لاغرت هم نشان گر اين قضيه هست. واقعا از اين که غم ملک و ملت می خوری به شما  حسودی ام می شود. انسان اين قدر غم خوار مردم؟ واقعا نوبر است. تاريخ تا کنون چنين آدمی نديده بود و نخواهد ديد.

محمود جان کاری ندارم. تو آدم واقعا خوبی هستی. ولی بالاغيرتا بگو ببينم برای رييس جمهور شدن خوب بودن کافی است؟ ساده تر بگويم آيا هر کس به واسطه اين که فکر می کند آدم خوبی است می تواند اين مسئوليت بزرگ را به عهده بگيرد؟ محمود جان فکر می کنی وظيفه رييس جمهور فقط سفر رفتن است و بس؟

آقا محمود اگر تو به جای رييس جمهور شدن ، استاندار می شدی بهتر نبود؟ لااقل هزينه های کم تری به کشور تحميل می کردی. به هر حال اتفاقی افتاد و حماسه اي خلق شد و تو رييس جمهور شدی و هزينه ای به کشور تحميل شد که نبايد می شد.

آقا محمود در اين که تو آدم شجاع و جسوری هستی شکی نيست. تو با شجاعت ايستادی و گفتی انرژی هسته ای حق مسلم ملت است. ولی آيا حق ما همين است. آيا آزادی در بيان و انديشه حق ما نيست. آيا داشتن سر پناه و زندگی بی دغدغه حق ما نيست؟ در تبليغات انتخاباتی چهار سال پیش گفتی پول نفت را بر سر سفره های مردم می آوری. چهار سال گذشت و پول نفت که نيامد هيچ ، بلکه سفره مردم به خاطر گرانی لگام گسیخته خالی و خالی تر شد. گفتی مشکل ما نحوه لباس پوشیدن و تار موی دختران نيست ولی ديدی و ديديم که در اين چهار سال گشت های ارشاد چه کردند و تو دم فرو بستی و هيچ نگفتی. علاوه بر روزنامه ها ، وبلاگ ها و سایت های گوناگون به جرم هم عقیده نبودن با شما بسته شدند.

به يمن اقتصاد جهانی قيمت جهانی نفت بالا رفت و پول کلانی بالغ بر 270 ميليارد دلار وارد کشور شد و اين علاوه بر آن 30 ميليارد دلار موجود در صندوق ذخيره ارزی بود.  اين پول کلا هزينه شد ولی در عوض فقرا فقيرتر و  فقيرتر شدند. جانبازی خسته از روزگار روبروی مجلس خودسازی کرد ولی معتادش خواندند.

سرت را درد نمی آورم آقا محمود تو خود می دانی همه آن چه را که ما می دانيم. خسته ات نمی کنم زيرا می دانم الآن دغدغه بسياری داری و سرت شلوغ و فکرت مشغول پيروزی در انتخابات خرداد ماه است. محمود جان برو به کارت برس. ولی بدان تو همانی نيستی که اين کشور و اين ملت نياز دارند. " عامیانه بگم تو همونی نيستی که می خوام و به تو رای نخواهم داد همان گونه که چهار سال قبل به تو رای ندادم." چهار سال پیش اقبال تو خوش و شانس با تو یار بود ولی بدان که شانس دو بار به تو روی نخواهد کرد. اگر واقعا می خواهی خدمت کنی در جای جای اين سرزمين کار وجود دارد برو و خدمت کن. ولی خيال رييس جمهور شدن مجدد را از سرت بيرون کن.