گفتنی ها

آمدی . هر چند دير آمدی ولی خوش آمدی. از زمانی که نخست وزير بودی سال ها می گذرد. شايد نسل جديد ترا به خاطر نداشته باشند، ولی من خاطره ها از تو دارم. هنوز يادم نرفته مخالفت هايي که با در خفا و آشکار با تو می شد. هنوز يادم نرفته مخالفت های آن ها و حمايت امام از تو و هنوز يادم نرفته راه پيمايي که در روز دانش آموز برای حمايت از تو کرديم. به ياد دارم روزها و شب های هجوم دشمن را و تو چه بردبار بودی. به ياد دارم تحريم و محاصره اقتصادی را و تو چه بردبار بودی. هنوز به ياد دارم توطئه دشمن را در کاهش قيمت نفت و تو و وزيرانت همچنان بردبارانه تلاش می کرديد. به جای آن که زمين و زمان را به هم بريزی و به جای آن که از مسئوليت شانه خالی کنی هم چنان تلاش می کردی. تو گر چه جوان بودی ولی چونان تلاش می کردی که انگار دولتمردی با تجربه ای.

نمی خواهم زياد از تو تعريف و ستايش کنم ، هر چند هر چه در ستايش تو بگويم  کم گفته ام. حال که آمده ای قوی و مستحکم بمان و به تلاشت ادامه بده که خدا و خلق خدا با توهستند.

سيد نيازی نيست که بگويم در اين سال ها چه بر اين ملک و ملت گذشت زيرا می دانم که همه چيز را می دانی. سيد نيازی نيست که بگويم چه کودکان و زنان و مردانی شب ها گرسنه سر بر بالين گذاشتند در حالی که منتظر بودند تا پول نفت قول داده شده بر سر سفره هايشان بيايد تا بتوانند شکم گرسنه شان را سير کنند. سيد می دانم که می دانی به دختران و زنان اين سرزمين به جرم معلوم بودن موي سرشان ايراد می گرفتند ولی از کنار دروغ و تهمت به راحتی می گذشتند. سيد خودت می دانی که به راحتی آب خوردن روزنامه ها و سايت ها را می بستند و مديرانشان را زندانی می کردند ولی به راحتی از کنار روزنامه ها و سايت های هتاک به فرزندان اين انقلاب می گذشتند. سيد سرت را درد نمی آورم خودت همه چيز را می دانی. پس به تو رای می دهم تا بيايي و دردهای ديرينه اين ملت را تسکين دهی. انتظار معجزه از تو ندارم. می دانم اگر مرحم ننهی زخمم نخواهی زد. تو را فرشته نجات هم نمی دانم ، تو را انسانی می دانم که در راه نجات گام خواهی برداشت. سيب زمينی و پرتقال رايگان و ايران چک نيز از تو نمی خواهم. قول هاي ناشدنی هم نمی خواهد بدهی. فقط بيا و تلاش کن زيرا می دانم که تو می توانی. تو ثابت کرده ای که می توانی. می دانم مشکلات اين کشور چند روزه و چند ماهه حل نمی شود. ولی اين را نيز می دانم که حداقل تو مشکلات کشور را اگر کم نکنی بيش تر نخواهی کرد. می دانم تو کشور و مردم ات را رها نخواهی کرد تا بروی مشکلات ديگر کشورها را حل کنی. می دانم که ادعای مديريت جهان را نخواهی کرد. می دانم برای حل مشکلات جهان نسخه نخواهی پيچيد. می دانم که می دانی چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. با تو يا علی گفته ايم و تا آخر با تو هستيم.