گفتنی ها

من هميشه منتقد عمل کردهای دولت های پيشين به ويژه دولت نهم در حوزه های گوناگون بوده ام و معتقدم دولت نهم فاقد توانايي های کافی برای اداره امور کشور بوده است و در طول اين چهار سال تلاشی  برای کسب توانايي کشورداری توسط دولتيان صورت نگرفته است. زيرا دولتيان به ويژه رييس دولت به شيوه های تجربه شده کشورداری معتقد نيست و به استفاده از نظرات نخبگان اعتقادی ندارد. همچنين معتقدم آمدن آقای موسوی و به قدرت رسيدن او به نفع کشور است و اگر هم ايشان نتواند مشکلات را حل کند لااقل آن ها را بيش تر نخواهد کرد. پس انتخاب موسوی گامی است به جلو. اما موضوعی که  می خواهم در اين نوشته بدان بپردازم نقد عمل کردهای دولت نيست بلکه نقد رفتارها و عمل کردهای مردم است.

کشور ما در قياس با کشورهای همسايه بلکه جهان دارای پيشينه ای کهن      می باشد. اين کشور به خاطر فرهنگ و تاريخ غنی شهره خاص و عام است. اما چه شده يا چه بر سر ما  آمده است که اکنون اين گونه شده ايم؟

هيچ کس به درستی کارش را انجام نمی دهد و همه از وضعيت موجود شاکی هستند. هيچ کس از خود نمی پرسد چقدر در به وجود آمدن وضع فعلی مقصر بوده است؟ اکثريت مردم و حتی کارشناسان هميشه دولت ها را مقصر می دانند. غافل از اين که دولت ها برآيند ملت ها هستند. به قول فرهيخته ای " اگر معلم و استاد خوب درس بدهند، کارگر و کارمند خوب کار کنند، بنا ساختمان محکمی بسازد، نانوا نان خوب و با کيفيت بپزد، دانش آموز و دانشجو خوب درس بخوانند، دولت مقتدر و توانا باشد و....و" همه کارهای مملکت به سامان خواهد شد.

ما (مردم) به اندازه دولت، در به وجود آمدن وضع موجود مقصريم. بايد از خود بپرسيم آيا ما وظيفه مان را به درستی انجام داده ايم؟ چه کاری می توانستيم برای کشورمان انجام دهيم که نداده ايم؟ نبايد منتظر بمانيم و بنشينيم و قر بزنيم تا دولتی مقتدر بيايد و کارهای مملکت را به سامان کند. اگر مقتدرترين دولت ها هم بيايند، ولی تفکرات و انديشه هايمان همان انديشه ها و عمل کردهايمان همان عمل کردها باشد، مشکلات اين کشور حل نخواهد شد. داشتن دولتی مقتدر و مديرانی مدبر و متخصص حق ماست، ولی خودمان هم بايد تلاش کنيم. کشورها برای رشد و تعالی دو بال لازم دارند که عبارت است از دولتی مقتدر و ملتی پرتلاش. هر کس در هر پست و مقامی بايد تلاش کند اما تلاشی جهت دار و آميخته با تعقل و درايت.

راز پيشرفت غربی ها فقط دولت هايشان نيستند. غرب مردمی پر تلاش دارد. ژاپن را مردم اش ساخته اند. هر چند نقش دولت هايشان را نبايد ناديده گرفت.

آقای احمدی نژاد در انتخابات قبلی شعار قشنگی داشت که عبارت بود از"ما می توانيم." هر چند اين شعار جنبه تبليغاتی داشت و ايشان عملا نشان دادند با اين تفکرات و با اين تيم نمی توانند. ولی انصافا شعارشان شعار زيبايي بود. من معتقدم با اين امکانات بالقوه ای که کشور دارد ما می توانيم کشورمان را بسازيم ولی به شرطها و شروطها. شرط اول قدم آن است که از خودمان آغاز کنيم. يک سوزن به خود و يک جوالدوز به دولت.