گفتنی ها

داشتم فکر می کردم اگر من نبودم چه می شد؟ یا چه نمی شد؟

تا حالا به این قضیه فکر نکرده بودم.واقعا اگر من نبودم چه می شد؟آیا وجود من برای جهان اهمیتی دارد؟اگر من همین امروز از این دنیا بروم آیا تغییری در گردش کره زمین حاصل می شود؟

این پرسشها ممکن است برای هر کسی پیش بیاید.خیلی از افراد در مواجهه با این پرسشها و ناتوانی در حل آنها دچار مشکل می شوند.

به نظر من وجود هر کس برای جهان هستی به خاطر کاری که انجام می دهد مهم است.باید هر کس سعی کند برای جهان هستی اش کاری انجام دهد.اگر ما خود را مفید بدانیم آن وقت است که دیگر دچار یاس نمی شویم.

پس سعی کنیم مفید باشیم تا جهان به ما نیاز داشته باشد آن وقت هست که به چرایی آفرینشمان دست خواهیم یافت.باید بگوییم:

 "من مفیدم پس برای جهان هستی مهم هستم."

راز خلقت در همین هست.ما بیهوده آفریده نشده ایم.پس بیهوده زندگی نکنیم.

در میان شگفتی همگان تیم ملی پایتوپ (فوتبال) عراق قهرمان آسیا شد.تیمی که دو ماه پیش در مسابقات غرب آسیا مغلوب تیم ملی "ب" ایران شده بود همه رقیبان درجه یک آسیایی خود را مغلوب کرد.با پایان یافتن این دوره از مسابقات بار دیگر ایران در حسرت قهرمانی باقی ماند.تیم ایران به گفته همه کارشناسان و کار نشناسان بهترین تیم تاریخ ایران بود.اما بی برنامگی و عدم مدیریت دست در دست هم داد تا این تیم خیلی راحت از مسابقات حذف شود.ما ایرانیها همیشه ادعا می کنیم بهترینیم.اما در هنگام عمل تازه می فهمیم که بهتر از ما نیز وجود دارد.ما ایرانیها نه تنها در فوتبال بی برنامه هستیم بلکه در همه کارها نیز این گونه ایم.مشکلات اقتصادی و اجتماعی و مشکلات در همه زمینه ها شاهد این مدعاست.در این کشور هیچ چیز و هیچ کس سر جای خودش نیست.بی نظمی و بی برنامگی در همه ارکان جامعه وجود دارد.فوتبال این کشور آیینه تمام نمای سایر نهادها و سازمانهای این کشور است.سیاسی ها در همه جا حضور دارند و دخالت می کنند.نمونه اش دو تیم استقلال و پرسپولیس است که هیئت مدیره این دو تیم تمام سیاسی است.هیئت مدیره پیشین استقلال که همگی دکتر و مهندس و نماینده مجلس و مشاور و وزیر بودند دسته گلی به آب داد که کمتر در کشورهای دیگر سابقه دارد و نتیجه اش حذف استقلال از مسابقات آسیایی بود.وقتی رییس سازمان تربیت بدنی به طور غیر قانونی رییس فدراسیون فوتبال را از کار بر کنار می کند دیگر تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.چه می شود کرد ایران است دیگر.عراق جنگ زده بهتر از ما برنامه ریزی کرده و حقش نیز قهرمانی است.البته من از پیروزی عراق خوشحال شدم.این پیروزی حداقل بر لبهای مردم خسته از جنگ عراق خنده ای هر چند کوتاه نشاند و من از این بابت خوشحالم.